Thursday, 13 March 2014

காதல் பூ

உன் பார்வையெனும் பருவமழை பொய்த்தாலும் கூட.. 

என் இதயத்தில் விழுந்த உன் காதல் விதை 
இன்று துளிர் விட்டு வளர்ந்து பூத்து நிற்கிறது.. 

பூப்பறிக்க நீ வந்தால் 
உன் கூந்தல் தோட்டத்தில் ஓர் இடம் கிடைக்கும் 
என் காதல் பூவுக்கு.. 

இல்லையேல் 
அக்காதல் பூ செல்ல வேண்டியது 
என் கல்லறைத் தீவுக்கு..... 

- வெற்றி குமரன்

காதல் கவிதை

உயிரை எரித்தேன் விளக்கேற்ற... 
நகத்தைக் கிழித்து, விரலைத் தேய்த்து, 
குருதியிட்டு படைத்தேன் கவிதையை... 
பாதி கவிதை முடியும் முன் விரல்கள் தீர்ந்து போயின... 
மீதி கவிதை முடிக்க என் இதயம் எடுத்து, அழுத்திப் பிழிந்து, 
உதிரம் கொட்டி முடித்தேன் கவிதையை... 
இதோ ரத்தம் தோய்ந்த என் கவிதை உன் முன் என் உயிர் தாங்கி நிற்கிறது...... 

என் உடல் கொண்ட ரத்தம் கொடுத்துவிட்டேன் கவிதையாக.. 
உன் காதல் தா என் உடலில் ஓட.. 

உயிர் விளக்கேற்றினேன் கருகிவிட்டது.. 
உன் பார்வை தா என் பிறவி பிழைக்க....... 

- வெற்றி குமரன்

அழகிப் போட்டி

உன் வீட்டு மொட்டை மாடியில் நீ ஒய்யார நடை நடந்து வரக் கண்ட வெண்ணிலா.. 
தன்னுடன் போட்டியிடத்தான் வருகிறாயோ என்றெண்ணி.. 
உன் முகத்துக்குப் போட்டியாகத் தன் முகத்தைக்காட்டிப் பிரகாசிக்க.. 
ஆரம்பமாயிற்று அழகிப்போட்டி.. 

சித்திரை, சுவாதி முதலிய நட்சத்திரங்கள் பார்வையாளர்களாக வந்தமர.. 
நடுவர்களாக நின்றன மேகங்கள்.. 

சூரியனே தோற்கும் பொலிவுடைய உன் முக செளந்தர்யத்திற்கு முன்னால் நிலவு நிற்க முடியுமா? 
உன் ஒரு புன்னகையில் உண்மையை உணர்ந்த வெண்ணிலா 
வெட்கப்பட்டு மேகத்தின் பின்னால் சென்று ஒளிய.. 
சட்டென சிரித்து விடுகின்றன சித்திரையும் சுவாதியும்.. 


ஒரு மின்னலை வீசிப் பார்த்த மேகம் 
உன் சிரிப்புக்கு அது ஈடாகவில்லை என முடிவு செய்து.. 
போட்டியில் நீ வெற்றி பெற்றதை இடி முழக்கத்தோடு அம்மேகம் அறிவிக்க.. 
உனக்கு மகுடம் சூட்ட விரைந்து வருகிறது மழை.. 

அவையடக்கம் கருதி நீ மகுடம் ஏற்க மறுத்து வீட்டுக்குள் ஓட.. 
மின்னல் ஒளியில் நீ தேவதையாய் ஓடி மறைந்த காட்சி கண்டு 
தென்றலும் புயலென மாறி உன்னைப் பின்தொடர முற்படுகிறது.. 
அதற்குள் நீ கதவைப் பூட்டி தாழிட, 
ஏமாற்றமடைந்து தன் கோபத்தை உன் வீட்டு வாழை மரத்தின் மீது காட்டி விடுகிறது காற்று.. 

நீ வீட்டுக்குள் சென்றுவிட்டாய் என்றறிந்த வெண்ணிலா குளிர் விட்டு வெளியில் வர, 
"ஒரு மானிடப்பெண்ணிடம் தோற்றாயே...!!!" என நிலவைப்பார்த்து சுவாதி நகைக்க.. 
"அவள் மானிடப்பெண்ணாக இருக்கவே முடியாது! தேவகன்னிகையாக இருக்கும்!!" எனக்கூறிய வெண்ணிலா 
உன் வீட்டு சாளரத்தின் ஓரம் வந்து உன் முகம் கண்டு பூரித்து செய்வதறியாது நிற்கிறது.. 

விடியும் வேளை நெருங்க.. 
வெண்ணிலா ஒரு பெருமூச்சுடன் உன் சாளரம் விட்டு நீங்க, 
உன்னை கண் கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டு நிற்கிறது விடிவெள்ளி.. 

"இப்படிக் கண் சிமிட்டாமல் யாரைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாய்?" எனக் கேட்டபடி 
கிழக்கில் உதித்தது சூரியன்.... 



- வெற்றிகுமரன்

உன் தங்கை

அன்பே நீ..
மழை நனைத்த மலர் போன்றாள்..
மலர் அனிச்சம் தாங்கா மெல்லிடையாள்..

அழகி நின் வருகைக்கு..
ஏக்கத்துடன் காத்திருக்கிறோம் நானும்..
என்னருகே அவளுக்கான இருக்கையும் தூணும்..

அந்த நேரத்தில்..
உன் இருக்கையில் விழுந்தது மலர் மஞ்சள் நிறம்..
எனக்குத் துணையாக அனுப்பியது நிழல் மரம்..

அந்தப் பூ..
என்னை நோக்கி உன்னைப்போல் புன்னகைத்து நின்றது..
உன் முந்தானைக் காற்றைப் போல் மணம் வீசவும் முயன்றது..

அழகிய மலரை..
இருக்கையினின்று விலக்க, விலகச் சொல்லவா?
இல்லை நீ வரும் வரை துணையாகக் கொள்ளவா??

அலர் இதுதான்..
அம்மலருக்கு உன் அழகோ மணமோ இல்லையென மறுக்கவா?
அன்றி ஏதோ தனக்குரிய பொலிவுடன் உள்ளதென ஏற்கவா??

அல்லல் நீக்க..
அன்ன நடையில் மின்னல் நகையுடன் நீ வந்தாய்..
தோழிகளாய் தென்றல், மணம், மகிழ்ச்சி கொண்டு வந்தாய்..

அடிப்பாவி
காதலர்கள் நாம் தனியே சந்திப்பதல்லவோ நியாயம்..
இப்படி தோழிகளோடு வந்து சேர்வதென்ன அநியாயம்??

அருகில் வந்துவிட்டாய்..
உன் இருக்கையில் இருக்கும் பூவை நசுக்கிவிடுவாயோ..
"நானிருக்க வேறு துணை தேடுகிறாயோ?" என என்னை பார்வையில் பொசுக்கிவிடுவாயோ..

அஞ்சிய தருணம்..
மஞ்சள் மலர் உன் அழகிலே மெழுகென உருக..
நானோ உன்னையும் உன் தங்கையையும் பார்த்து மருக..

அதிகம் யோசிக்காமல்..
உன் காந்தள் கைகளால் மஞ்சள் மலரை கீழே தள்ளினாய்..
மலர் மரத்தின் மனம் கொண்ட ஆசையை தீயில் தள்ளினாய்..

அய்யோ பாவம்..
எனக்கூவி அப்பூவை என் கைகளில் நான் எடுக்க..
கோபத்தில் உன் பார்வை அம்பை என் மீது நீ தொடுக்க..


ஆத்திரம் கொண்டு..
நீ இருக்கையில் அமராது விலகிச்செல்ல..
மலரும் மரமும் எள்ளி நகைக்கின்றன மெல்ல..

ஆயும் சேயும் சேர்ந்து..
சதி செய்துவிட்டீர்களே.. என கையில் கொண்ட மலரை நான் தூற்ற..
அம்மலரை எரிந்துவிட்டு விரைந்து செல்கிறேன் என்னவளைத் தேற்ற..

- வெற்றி குமரன்

மூன்றாம் சாமத்துக் கவிதைகள்

ஊர் பாரெல்லாம் உறங்கும் அல்லற் பொழுதில்
நான் மட்டும் உறக்கமின்றித் தவிப்பதேன்?

யாவர்க்கும் குளிர் வெளிச்சம் தரும் வெண்ணிலா
எனக்கு மட்டும் அனலாய்த் தகிப்பதேன்?

பருவ வயதில் காதல் வயப்பட்டு..
கனவிலும் நினைவிலும் காணாததைக் கண்டு..
உண்ணப்பிடிக்கவில்லை.. உறக்கம் வருவதில்லை.. எண்ணம் வசப்படவில்லை.. என்று
பலர் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன்..
பரிகாசித்து நகைத்திருக்கிறேன்..

ஆனால் இன்று உணர்கிறேன்..
தலைவலியும் வயிற்றுவலியும் மட்டுமல்ல..
காதலும் கலக்கமும் கூட தனக்கென்று வந்தால்தான் தெரியும் என்று....

வெயில் பட்டு தளிர்க்கும் சருகு உண்டா??
இதோ உன் முதல் பார்வை பட்டு சருகாயிருந்த என் மனம் தளிர்விட்டதே...
அது எப்படி??

மழை பட்டு சருகாய் போன பசுங்கிளை உண்டா??
உன்னுடன் பழகி பசுமையாய் தழைத்த என் மனதை
உன் பிரியாவிடைக் கண்ணீரால் சருகாக்கிவிட்டுப் போனாயே..
அதுவும் எப்படி??

இந்த நாட்களில்.. பின்னிரவுகளுக்கு சற்றுப் பின்னால்,
இரவுகளுக்கும் காலைகளுக்கும் இடைப்பட்ட வேளையில்..
என் விழிகளில் உறக்கத்துக்கும் விழிப்புக்கும் மத்தியில்..
என் மூளையின் ஏதோ ஒரு மூலையில்..
கனவுக்கும் நினைவுக்கும் இடைப்பட்ட நிகழ்வில்..

நடுக்கம் நீங்காத உன் கைகளை என் விரல்களால் பற்றி..
உன் விழிகளின் உள்ளே என் கண்களால் ஊடுருவி..
என் மனம் உன் மனதிடம் கேட்கும் அந்த கேள்வி..

"உனக்கு என்னை நினைவிருக்கிறதா?"

பத்து மலைகள், நூறு பாலைவனங்கள், ஆயிரம் கடல்கள், பத்தாயிரம் பெருங்கடல்கள் தாண்டி
எங்கோ ஒளிந்திருக்கிறது உன் பதில்.. எனக்குத் தெரியாமல் என் கண்களுக்கு மிக அருகாமையில்.......

-வெற்றி குமரன்

She looked at me (My paintings - 9)

I made a garland for her head,
And bracelets too, and fragrant zone;
She looked at me as she did love.......................